هنوز مرکب مطلب قبلی خشک نشده بود که مهتاب خانم با شعر قشنگش  طلوع کرد .  مثل اینکه خانمی به اسم لیلی نیکو نظر  پیشنهاد داده تا  وبلاگچی ها ! شعر یا قطعه ای با مطلع : هوا کمی تا قسمتی ابریست٬ بسرایند .این پیشنهاد بفهمی نفهمی قلقلکم داد که بروم سراغ طبع نیم بند و زنگ زده شاعریم ! حاصلش شد شعر پرمعنی و زیبایی!! که میبینید. وزن و قافیه اش زیاد درست نیست. حوصله ام نگرفت بیشتر از این بهش ور بروم . ولی بقول آن داستان معروف٬اگر  وزن و قافیه ندارد .حقیقت که دارد!!!!

هوا تا قسمتی ابریست     درون کیف من خالیست

میان قلک عشقم               سکوت راکدی جاریست

حساب بانک من مسدود       دل تنگم میان  دود

چهارتا  سکه لاغر                 به جیب من عجب باریست!

هوا صاف و درخشانست       سر وروی غم  پنهانست

دلم شاد و به دستم پول          نکن باور! سر کاریست!

نگارم قهر کرد٬رفته               تمامش تقصیر نفته!!

برفتا چون فقیرم دید            چه بیمهر سنگدل یاریست

خوشا احوال آن سوسول      که دارد یک ددی! پرپول

چنان غاز است مرغ او٬جانا       خروس همسایه  لاریست

عجب طبعت روان گشته          هنرهای تو عیان گشته

مزخرف بس کن!بایرام           که شعرت ننگی و عاریست.

                                                   ارادتمند همیشگی:بایرامعلی!