بایرامعـلی   تقدیم   می کند:

علی الاستحضار که بتابر قرار معقوده در ممالک فرنگ و اتازونی و بریطیش کلمبیه در ماه ژوئن فرنگی  علی الرسوم این اواخر روزی را معین و مقرر می سازند جهت یوم التفاخر جماعت خوشحال این ممالک موسوم به "غی پراید " که در این یوم این جماعت به فارغ البالی از داخل کمد بیرون پریده و دیگر خجلت و پشیمانی نکشند از انچه هستند بل تفاخر  هم بکنند و تظاهر بنمایند و این رسوم البت کل السنه رعایت می شود  یعنی آنطور که حقیر درک کرده این رسم از لیل بیست هشتم ژوئن سنه ۱۹۶۹ و بلوا و شورش در قهوه خانه دیوار سنگی ولایت نیویورک با قشون نظمیه آن بلد به یادگار مانده و من هذا السنه رعیتهای موسوم به دسته"  لام جیم ب ت" این یوم را احترام می کنند و دیگر سر به پایین ننداخته و اظهار تغابن و شرم نمی کنند و اعمال قوم لوط را بدون پرده پوشانی و مستتر کردن از قضات شرع و سایر نفوس انجام می دهند.

  الغرض از چند روز مانده در گازته های محلی خواندیم و انفورماسیون داده شده بود که یوم یکشنبه پنجم برج سرطان معادل بیست و هفتم ژوئن فرنگی  مجددا یوم سالیانه تفاخر است  در بلاد سانفرانسیسکو که از این جهت ام القرا ی جماعت خوشحال محسوب می شود و شارع کاسترو  آن محل تمرکز و مسقط الراس این دسته است و امسال جهت آنکه نکاح این جماعت در ولایت نئویورک بر طبق قانون ژوردیک شده ومحل اشکال ندارد بسیار شاد ومفرح هستند و دائما به هم تبریک و فیلیتاسیون عرض می کنند . و البت در این روز سلبراسیون   و تیارت هم فراوان خواهد بود همه رقمه  و ملت روان هستند جهت تماشا و حظ بصر و تفریح و غیره. علی التوضیح که نامش یوم خوشحالین است ولی بیشتر از جماعت "لام - جیم -ب - ت"  رعیت عادی می روند جهت تفریح..... بیت : 

معشوق به نام من و کام دگران است / چون اول شوال که عید رمضان است

 یک ساعت از اذان ظهر گذشته رسیدم به محل چشن سرور که دیدیم قاطبه ملت از جوان و مسن اناث و ذکور در هم می لولند و محشری است کبری و علی الظاهر تمیز این که کدام دسته اناث است و کدام از طایفه ذکور خود امری بود محال و بسیار دشوار چون از رجال قلتشن و سبیل از بناگوش دررفته می دیدیم که چون دلبرک نازک اندام و حوروش ملبس گشته یا دخترکان دیدیم لباس ذکور پوشیده و مانندعمله ها و اکره ذکور راه رفته و زین رو همه چیز دشوار و قاراشمیش می نمود. و همه چا را بیرق قوس قزح زده بود که علامت مشخصه جماعت خوشحال است و البت بسیاری هم در شال و کلاه و تنکه و پستان بند خود را به این طرح مزیم ومنقش کرده بودند جهت اکرام هذاالیوم. و دیگر آنکه میوزیک گروپ ها و مزقانچی ها در شوارع و محلات جشن معرکه براه انداخته بودند و موزیک نشاط آور نواخته و خلقی بدورشان بالا پایین پریده و مشق دانس می کردندبدون آنکه کسی به کسی تعرض کند. و در گوشه گوشه خیابان بساط اطعمه و اشربه و ماکولات براه بود و البت در سایر واقع شرب خمردر ملاعات عام قدغن بوده و قوای نظمیه متمردین را دستگیر میکنند ولی در این روز رعیت بدون ترس در ملاعام شرب خمر و البته بعض دیگر کارهای الفیه و شلفیه می کنند و کسی هم به آنان متعرض نمی شود. همانگونه که عده ای بدون ستر عورتین و معاذاالله برهنه در خیابان بودند و کسی هم معترض نبود و بعد رژه  بود و از هر مملکتی و ملت موجود از جمله چند جوان دیدیم با بیرق مملکت محروسه ایران که  پرچم را تکان می دادند و با آرنژمان مخصوص راه می رفتند.

خلاصه از این قبیل نمایشات و تیارتها زیاد بود . از ظهر سه ساعت رفته بود که جماعت کم شده اند و ما هم جهت سد جوع و استراحت به منزل برگشتیم.

                                                                     الاحقر: بایرام

                                                                     دهم سرطان سنه ۱۳۹۰  توشقان ئیل