گروه باستانی و قدیمی سنگهای قلقلی ( Rolling Stones) از گروه ها و معروف و قدیمی سبک راک هستند که مثل بسیاری از همین گروه ها معروف از انگلستان آمده اند . راک در آمریکا به وجود آمد ولی من نمیدانم چه سری در این انگلیسای چشم چپ است که خیلی ازبهترینها و معروفترینهای موسیقی راک اهل آنجا هستند ( مثلا پینک فلوید - اریک کلاپتون- دایراستریتز- بیتلز و....)

گروه سنگهای قلقلی از دهه شصت افتتاح شد و بنیانگذاران آن برایان جونز میک جاگر و کیت ریچاردز بودند که از سالها قبل  همدیگر را می شناختند .برایان جونز ذر سال ۱۹۶۹ درگذشت .باقی آنها طی این سالها با هم ماندند و خواندند . یک خواننده رپ در دهه هشتاد رولینگ استون و پینک فلوید را دایناسورهایی خطاب کرد که تاریخشان به سر آمده . نام آن خواننده و کارهایش در گذر زمان فراموش شد ولی این دایناسورها ماندند و ادامه دادند . پیرمردهای رولینگ استون همین پارسال  در نزدیکی اینجا کنسرتی برگزار کردند و ثابت کردند دود از کنده بلند می شود و گذر زمان و اعتیاد شدید در چند نفر از اعضا گروه  ( مردم گاهی برای خنده به آنها سنگهای عملی - Druging Stones - هم می گویند) تاثیری در کارهای آنها نگذاشته و هنوز می توانند دوساعت بالا پایین بپرند ورجه وورجه کنند.  معروف است که  کیت ریچاردز گیتاریست  نامی این گروه یک بار در عالم خماری خاکستر پدر مرحومشان را به جای مواد استشناق کرد تا ببیند چه مزه ای است !

 آهنگ " سیاهش کن " ( Paint It Black ) یکی از آهنگهای قدیمی  این گروه است که در سال ۱۹۶۶ به بازار آمد.   میک جاگر خواننده گروه در آنروزها برای خودش جگری بوده ! و سالها قبل از این است که علیاحضرت ملکه ٬ ولینعمت مستقیم یا غیرمستقیم همه ما ( ژانر: تئوری توطئه دائی جانی) ایشان را به لقب "سر مایکل فیلیپ جاگر" مفتخر بفرمایند.

این آهنگ به نوعی به آهنگ ضد جنگ ویتنام هم تبدیل شده . علتش را در ادامه می گویم .در سال ۲۰۰۴ مجله معروف رولینگ استون آنرا در رده ۱۷۴ بهترین ۵۰۰ آهنگ تمام زمانها جا داد . در فیلمها و سریالها زیادی از آن استفاده کرده اند. از جمله یک نسخه بدون کلام آن با اجرای ارکستر بزرگ است که تلویزیون ایران در مواقعی که شور حسینی می گیردش (مثل همین مواقع انتخابات) آنرا پخش می کند.   دو استفاده خاطره انگیز از این آهنگ در سینما در خاطرم مانده . یکی در فیلم وکیل مدافع شیطان وقتی در انتهای فیلم  جناب آل پاچینو با آن خنده شیطانی به دوربین نگاه کرد و  گفت : تکبر٬ گناه مورد علاقه من . ودیگری و معروفترین استفاده از این آهنگ در شاهکار بی بدیل استنلی کوبریک  یعنی فیلم ضدجنگ  غلاف تمام فلزی بود که این آهنگ را به یک ترانه ضد جنگ ویتنام تبدیل کرد.

در آخرین سکانس فیلم سربازها بعد از یک روز سخت در تاریکی شب مشغول پیش روی هستند و با هم سرود بچه گانه  باشگاه میکی ماوس را می خوانند. تاریکی شب با خانه هایی که زمینه در آتش میسوزند  و این سرود بچه گانه  ترکیب عجیب و متناقضی با هم به وجود می آوردند .جوانان معصومی که سیستم آنها را به ماشینهای بیرحم کشتار تبدیل کرده.  سپس در ادامه  نریشن سرباز جوکر را می شنویم که میگوید : ما نام خود را امروز به حد کافی در تاریخ حک کردیم و به سمت پایین رودخانه برای استقرار در شب می رویم ....به یاد گذشته می افتم و.... (بییییییییییییییییییببببب سانسور) ..............  من خوشحالم که زنده ام . در یک کلام ٬ من دریک  دنیای گه زندگی می کنم٬ درسته . ولی زنده هستم و نمی ترسم... وبه دنبالش تصویر سربازها در تاریکی فید آوت شده و آهنگ شروع می شود. حس تعلیق و بهتی که این  صحنه می دهد همتا ندارد. خودتان از اینجا ببینید.

 پ .ن .  "غلاف تمام فلزی" ترجمه چندان مناسبی برای  Full Metal Jacket  به نظر نمی رسد ولی ابتدا کمی کلاس آموزش دفاعی : همانطور که می دانید گلوله دو قسمت دارد قسمت بالایی یا مرمی که معمولا از جنس سرب است و قسمت پایین یا پوکه که از برنج ساخته می شود .در بعضی از فشنگها (مخصوصا قشنگ تفنگداران دریایی یا  Marines )  لایه نازکی از یک آلیاژ مخصوص روی فشنگ کشیده می شود که خاصیت نفوذ و ضریب سوراخ کنندگی را چندبرابر می کند. این فشنگها را اصطلاحا Full Metall Jacket می گویند که می شود گفت .پوشش تمام فلز  یا روکش تمام فلزی. 

پ.ن ۲  مطلب  خواندنی  سمیرا نیک آئین  درباره آنها در دویچه وله